Ο Βασιλιάς παραμένει γυμνός

Το ξέρω ότι γίνομαι δυσάρεστος και χαλάω τη γενική αίσθηση ευφορίας που επικρατεί εντελώς αδικαιολογήτως το τελευταίο διάστημα. Το προχθεσινό δημοσίευμα της Wall Street διέλυσε όλες τις προσπάθειες μηνών της κυβέρνησης να προσελκύσουν το ενδιαφέρον των ξένων επενδυτών πείθοντάς τους ότι η χώρα τάχα αλλάζει. Ένα δημοσίευμα που γράφει ότι ο Βασιλιάς παραμένει γυμνός...
Χθες η αξιοπιστία της χώρας δέχθηκε νέο ισχυρότατο ράπισμα, είδε το φως της δημοσιότητας η ετήσια έκθεση-αξιολόγηση των χωρών ως προς το ζήτημα της οικονομικής ελευθερίας του Heritage Foundation και της Wall Street. Σύμφωνα με αυτή η Ελλάδα κατατάσσεται στην 117η θέση μεταξύ 177 χωρών με 55,4 βαθμούς στην εκατοστιαία κλίμακα. Βεβαίως ως νόθος κομμουνιστική χώρα ξεπερνάμε ανέτως τα αμιγώς κομμουνιστικά πρότυπα του προσκυνητού της Ρόζας Λούξεμπουργκ Αλέξη Τσίπρα, ήτοι Βενεζουέλα, Βιετνάμ, Βόρεια Κορέα, Κούβα. Ο παγκόσμιος μέσος όρος είναι 59,6, ο ευρωπαϊκός 66,4 και ο μέσος όρος των ελεύθερων οικονομιών 84,5.
Κρίσιμα ζητήματα στα οποία, κατά την έκθεση, η χώρα υστερεί, τα γνωστά: η έλλειψη οικονομικής ελευθερίας, η γραφειοκρατία, οι περιορισμοί στο ελεύθερο εμπόριο, η αστάθεια του θεσμικού περιβάλλοντος, η πολυνομία, η ανασφάλεια ως προς τα περιουσιακά δικαιώματα, οι δυσκολίες στην πτώχευση ή στην εκκαθάριση των επιχειρήσεων κοκ.
Και οι δικαιολογημένες αυτές εκτιμήσεις εμφανίζονται τη στιγμή που η χώρα θα πρέπει να επιλέξει ως κεντρική στρατηγική επιδίωξη την παντί τρόπω προσέλκυση ξένων άμεσων επενδύσεων στους τομείς εκείνους που μπορεί να ενδιαφέρουν ακόμη τους ξένους επενδυτές, όπως λ.χ. η λιμενική οικονομία, οι τουριστικές υποδομές, ο ιατρικός τουρισμός, ο ιστορικός τουρισμός, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, το περιβάλλον, τα τεχνολογικά πάρκα, τα διαδραστικά κέντρα υψηλής τεχνολογίας, η εκπαίδευση, ο πολιτισμός, τα διεθνή διαμετακομιστικά κέντρα κοκ.
Για να συμβεί αυτό θα πρέπει να αρθούν όλα, ξαναγράφω, όλα τα εμπόδια που εμποδίζουν τις επενδύσεις και το κράτος να εγγυηθεί προς τους επενδυτές τη σταθερότητα του επενδυτικού πλαισίου που θα δημιουργήσει.
Εξυπακούεται πως όσα περισπούδαστα έχει σχεδιάσει ο κ. Χατζηδάκης και το επιτελείο του υποκύπτοντας στους γραφειοκράτες του υπουργείου του, τα οποία για να υλοποιηθούν χρειάζονται καμμιά σαρανταριά εφαρμοστικά προεδρικά διατάγματα και καμμιά διακοσαριά ερμηνευτικές εγκυκλίους, πρέπει να πεταχθούν στον κάλαθο των αχρήστων και να αντικατασταθούν με ένα απλούστατο επενδυτικό νομοθετικό πλαίσιο τριών τεσσάρων -το πολύ- σελίδων Α4.

http://www.mixcloud.com/melinadaskalakis/amagi-radio-110113/

Νέα φορολογική αδικία

Και οι νέοι φορολογικοί συντελεστές είναι άδικοι και πολύ υψηλοί. Αλλά αυτό που τους καθιστά ακόμη πιο επαχθείς είναι ότι εφαρμόζονται από συγκριτικώς πολύ χαμηλότερα ποσά.
Η κυβέρνηση εξακολουθεί να θεωρεί ότι το δημοσιονομικό πρόβλημα της χώρας μπορεί να αντιμετωπισθεί με αύξηση της φορολογίας και καταπολέμηση της φοροδιαφυγής. Όμως τίποτε από τα δύο δεν ισχύει.
Η εμπειρία δεκαετιών εφαρμοσμένου σοσιαλισμού στην Ελλάδα αποδεικνύει ότι η υψηλή φορολογία που οδηγεί σε πολλές περιπτώσες σε φορολόγηση των 2/3 ή και πλέον του εισοδήματος του φορολογουμένου ενέτεινε μάλλον παρά περιόρισε τη φοροδιαφυγή. Το Ελληνικό χαωτικό φορολογικό σύστημα επιβεβαιώνει πλήρως την οικονομική θεωρία. Έτσι οι αδικαιολόγητα υψηλοί φορολογικοί συντελεστές πέραν των άλλων αρνητικών παρενεργειών που έχουν, οδηγούν σε μεγάλη μείωση των φορολογικών εσόδων για δύο κυρίως λόγους. Πρώτον διότι οι αλλεπάλληλοι φόροι εξουθένωσαν και συρρικνώσαν την οικονομία, αποθάρρυναν την ιδιωτική πρωτοβουλία, εντείνοντας έτσι την ύφεση (θυμίζω από 238 δις € ΑΕΠ το 2009 φθάσαμε αισίως στα 193 δις € ΑΕΠ το 2012, ήτοι μείωση 20%), δεύτερον, διότι η υψηλή φορολογία οδηγεί σε αύξηση της φοροδιαφυγής ακόμα και εκείνους τους πολίτες που προηγουμένως πλήρωναν φόρους (Θυμίζω ότι μετά την αύξηση των φορολογικών συντελεστών από τους σοσιαλιστές της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η φοροδιαφυγή άγγιξε το 30% του ΑΕΠ). 
Τα πράγματα γίνονται ακόμη χειρότερα αν αναλογιστούμε και την εσωτερική αδικία του φορολογικού συστήματος. Φορολογούμενοι του ιδίου φοροδοτικού επιπέδου πληρώνουν διαφορετικούς φόρους με τη χρήση διαφόρων ειδικών διατάξεων βάσει των οποίων θεσπίζονται διαφορετικοί φορολογικοί συντελεστές και διάφορες απαλλαγές ανάλογα με την πηγή του εισοδήματος.
Ένα επιπλέον αρνητικό στοιχείο του φορολογικού μας συστήματος στη διαχρονική του εξέλιξη είναι ότι έχει δυσμενέστερες επιπτώσεις όχι στους πλούσιους αλλά σε όσους θέλουν να γίνουν πλούσιοι, αποθαρρύνοντας έτσι την καινοτομία, το ρίσκο και την εν γένει κοινωνική κινητικότητα. Το φορολογικό σύστημα προστατεύει δηλαδή τους υπάρχοντες πλούσιους από τους επίδοξους ανταγωνιστές τους.
Ο κύριος σκοπός της ισχύουσας φορολογίας είναι η καταναγκαστική αναδιανομή του εισοδήματος. Η προφανής έτσι κι αλλιώς αδικία, για έναν φιλελεύθερο, επιτείνεται από το γεγονός ότι η αναδιανομή δεν γίνεται υπέρ εκείνων που έχουν ανάγκη, των αναξιπαθούντων και των πλέον ενδεών κοινωνικών ομάδων, αλλά υπέρ των πανίσχυρων πολιτικά και οικονομικά παρασιτικών ομάδων που λυμαίνονται το κράτος μέσω του πολιτικού προσωπικού.
Συνεπώς για όλους τους παραπάνω λόγους, η φορολογία δεν είναι ο κατάλληλος μηχανισμός αναδιανομής του πλούτου. Θα συνέφερε περισσότερο και θα ήταν περισσότερο κοινωνικά δίκαιος ο άμεσος περιορισμός του κράτους και η κατάργηση των εξωφρενικών οικονομικών προνομίων των βολεμένων του κρατισμού.

Συζήτηση για τον Μίλτον Φρήντμαν

http://www.livestream.com/mindsunlimited/video?clipId=pla_d81c72b2-e840-448b-aa64-8a4ff954eff5&utm_source=lslibrary&utm_medium=ui-thumb

Η φορολογική αδικία συνεχίζεται

Αύριο θα ψηφιστεί ένας ακόμη φορολογικός νόμος που πρόκειται να επιβάλει δυσβάστακτα φορολογικά βάρη στους συνεπείς φορολογουμένους, οι οποίοι και "θα πληρώσουν -για μια ακόμη φορά- τη νύφη" για τη φοροδιαφυγή και την ανικανότητα του ελεγκτικού μηχανισμού.
Η ανοχή και κατ΄άλλους η εμμονή της τρόϊκας και πολλών ευρωπαίων δανειστών μας σε μια μονομερή και φορομπηχτική πολιτική μπορεί να βρίσκει συμμάχους την αντιδραστική γραφειοκρατία του υπουργείου οικονομικών και τους κρατικοδίαιτους πολιτικούς αλλά είναι η καλύτερη συνταγή για να αποτύχει και η δημοσιονομική εξυγίνση και τα μεταρρυθμιστικά μέτρα.
Οι φόροι δεν αντιμετωπίζουν το έλλειμμμα, το κουκουλώνουν και υποσκάπτουν την παραγωγικότητα της οικονομίας. Η οικονομία για να κινηθεί χρειάζεται διαθέσιμο εισόδημα κι αυτό μόνο η αγορά μπορεί να το παράξει. Το δημόσιο (ελληνικό και ευρωπαϊκό) δεν παράγει και όταν διαχειρίζεται τα χρήματα των φορολογουμένων τα διαχειρίζεται πάντοτε χειρότερα απ΄ότι οι ίδιοι οι φορολογούμενοι.
Ας μην ξεχνάμε ότι η φορολογική συνέπεια ή νομιμότητα των πολιτών συναρτάται ευθέως με το δημοσιονομικό ήθος της πολιτείας. Καμμιά κοινωνική δικαιοσυνή δεν εξυπηρετεί η αναδιανομή του εισοδήματος των παραγωγικών ανθρώπων υπέρ των προσοδοθηρικών ομάδων, των βολεμένων του δημοσίου και όχι βεβαίως των αναξιοπαθούντων. Και ποιος δημόσιος υπάλληλος εξελίχθηκε ποτέ επειδή πήρε πρωτοβουλίες για περιστολή των δημοσίων δαπανών ή επειδή κατάφερε να περιορίσει τις δαπάνες και να ελαφρύνει τους φορολογούμενους; Ουδείς.
Επίσης η φοροδιαφυγή δεν είναι ανέξοδη για τους φοροδιαφεύγοντες, στοιχίζει πολύ ακριβά αλλά προφανώς λιγότερα από τη φορολογική συμμόρφωση στην υψηλή και άδικη φορολογία. Ταυτοχρόνως και η δημιουργία και συντήρηση μηχανισμού πάταξης της φοροδιαφυγής κοστίζει στο κράτος, δηλαδή στους συνεπείς φορολογουμένους τεράστια ποσά που διαρκώς αυξάνονται χωρίς να βελτιώνονται τα αποτέλέσματα. Παρά ταύτα ο παραλογισμός των υψηλών συντελεστών συνεχίζεται. Δεν υπάρχει εισπρακτική λογική στην υψηλή φορολογία παρά μόνο η ικανοποίηση του φθονερού και λαϊκιστικού αισθήματος τιμωρίας των ικανών και δημιουργικών πολιτών.

Το αδιέξοδο της αύξησης των φόρων

Κόλαφο κατά της δυσβάστακτης φορολογίας αποτελεί η απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γαλλίας που ανατρέπει το νόμο της σοσιαλιστικής κυβέρνησης Ολλάντ που θέσπισε ανώτατο φορολογικό συντελεστή 75%.
Στα δικά μας τώρα, στο χθεσινό δελτίο ειδήσεων του BBC ο Steve Forbes αναφέρθηκε εκτενώς στην εμμονή των ελληνικών κυβερνήσεων στην ολέθρια φορομπηχτική πολιτική που εξοντώνει τους πολίτες και συρρικνώνει την οικονομία. Είπε επί λέξει: "Greece is raising everything and collecting nothing".
Και περί αυτής της αυτονόητης αλήθειας πρόκειται, την οποία δυστυχώς ούτε οι προηγούμενες κυβερνήσεις ούτε η σημερινή συνειδητοποιούν: Η αύξηση των φόρων δεν αυξάνει τα έσοδα του κράτους. Αντιθέτως έχει τα εξής καταστρεπτικά αποτελέσματα:
- μειώνει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας αποτρέποντας τις επενδύσεις, την ίδρυση νέων επιχειρήσεων ή την επέκταση των παλαιών,
-οδηγεί σε μαρασμό ή κλείσιμο τις υπάρχουσες επιχειρήσεις με αποτέλεσμα να περιορίζονται δραματικά οι θέσεις εργασίας και να διογκώνεται επικίνδυνα η ανεργία (στην περίπτωση της Ελλάδας το 2013 θα αγγίξει το 28% ),
-εντείνει την οικονομική ύφεση αφού οι φορολογούμενοι φυσικά πρόσωπα και επιχειρήσεις δεν έχουν κίνητρο να αυξήσουν τα έσοδά τους και
-αυξάνει σημαντικά τη φοροδιαφυγή.
Τα στοιχεία που δημοσίευσε το Υπουργείο Οικονομικών είναι ενδεικτικά ότι η αύξηση των φόρων δεν αυξάνει τα έσοδα του κράτους. Για παράδειγμα, με την αύξηση του ειδικού φόρου των καυσίμων από 60 € ανά τόνο σε 330 € ανά τόνο (αύξηση 550%) το κράτος δεν επέτυχε αύξηση των εσόδων του, όπως προσδοκούσαν οι φωστήρες του Υπουργείου Οικονομικών. Επίσης παρά τη θηριώδη αύξηση των τελών κυκλοφορίας το κράτος το 2012 θα εισπράξει κατά τι λιγότερα χρήματα απ΄όσα εισέπραξε το 2011 (1,042 δις € έναντι 1,116 δις €).
Τέλος, μολονότι από το 2010 το κράτος έχει αυξήσει δύο φορές τους συντελεστές του ΦΠΑ τα έσοδά του κατακρημνίσθηκαν εξαιτίας της αύξησης της φοροδιαφυγής και της μειώσεως της καταναλώσεως (από 17 δις € το 2011 σε 15 δις € το 2012, με πρόβλεψη για το 2013 κάτω από 14 δις €).
Η αύξηση των φόρων είναι η απόλυτη συνταγή καταστροφής. Αν η τρικολόρ κυβέρνηση δεν το καταλάβει όχι μόνο ανάπτυξη δεν πρόκειται να υπάρξει αλλά ούτε και δημοσιονομική εξυγίανση μπορεί να επιτευχθεί.

Οι φόροι συρρικνώνουν την οικονομία

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πριν από οποιοδήποτε μνημόνιο, τον Μάρτιο του 2010 αύξησε τους φόρους -αμέσους και εμμέσους- με την αιτιολογία ότι η απόφασή τους ελήφθη "για να μη χάσει το ΠΑΣΟΚ τη σοσιαλιστική του φυσιογνωμία".
Στην πραγματικότητα δεν τόλμησαν να αγγίξουν τις δημόσιες δαπάνες και τις ισχυρές συντεχνίες που επωφελούνται απ΄αυτές.
Επρόκειτο για ολέθρια επιλογή, και τα αποτελέσματά της οδήγησαν την οικονομία σε διάλυση. Δυστυχώς η σημερινή κυβέρνηση παρά τις περί αντιθέτου προεκλογικές εξαγγελίες τής ΝΔ δεν προτίθεται να μειώσει τους φόρους. Η δε αξιωματική αντιπολίτευση υποστηρίζει την περαιτέρω αύξηση των φόρων.
Οι υψηλοί φόροι όχι μόνο δεν έφεραν περισσότερα δημόσια έσοδα αλλά συρρίκνωσαν την ιδιωτική πρωτοβουλία. Δεκάδες χιλιάδων επιχειρήσεων έκλεισαν και η ανεργία διπλασιάστηκε αγγίζοντας σήμερα το 25%.
Το ΑΕΠ από 238 δις € το 2009 μειώθηκε στα 225 δις € το 2010 για να καταλήξει το 2012 κοντά στα 190 δις €.
Το 2011 η φοροδιαφυγή έκανε νέο ρεκόρ φθάνοντας το 30% του ΑΕΠ. Για να γίνει πιο κατανοητό:
Το 2011 με ΑΕΠ περίπου 225 δις € δηλώθηκαν 116 δις € εισοδήματα. Το συνολικό ποσό εισοδήματος που φοροδιέφυγε ξεπέρασε τα 65 δις €. Ο βεβαιωθείς φόρος εισοδήματος φυσικών και νομικών προσώπων δεν ξεπέρασε τα 14 δις €.
Έχω κατ΄επανάληψη υποστηρίξει ότι μια από τις αιτίες -κατ΄εμέ η κυριότερη- που έχουμε τόσο εκτεταμένη φοροδιαφυγή είναι η υψηλή φορολογία ιδίως για τα μεσαία εισοδήματα Όταν κάποιος μετά βίας καλύπτει τις στοιχειώδεις ανάγκες του και ταυτοχρόνως καλείται να καταβάλλει στο κράτος το μεγαλύτερο τμήμα του εισοδήματός του -του μόχθου του δηλαδή- θα προσπαθήσει με κάθε τρόπο να αποφύγει τη φορολογία.
Αντιθέτως η χαμηλή φορολογία σε συνδυασμό με δραστική απλοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, σταθερό φορολογικό σύστημα χωρίς αιφνιδιασμούς και σκληρές ποινές για εκείνους που φοροδιαφεύγουν θα αυξήσει σημαντικά τα έσοδα του κράτους και θα αποτελέσει ισχυρό κίνητρο -μεταξύ άλλων- για την προσέλκυση επενδύσεων.