Το δικαίωμα των παιδιών των προσφύγων στην εκπαίδευση*

Η εκπαίδευση δεν προσφέρεται ως πρόσχημα κομματικής εκμετάλλευσης. Οι αντιδράσεις του συλλόγου γονέων και κηδεμόνων του Ωραιοκάστρου και διάφορων άλλων τοπικών παραγόντων στη φοίτηση των παιδιών των προσφύγων σε σχολεία της περιοχής θίγουν σοβαρότερα ζητήματα από αυτά των άγονων κομματικών αντιπαραθέσεων.

Όλα τα παιδιά που ζουν στην Ελλάδα, ανεξάρτητα εάν οι γονείς τους είναι πρόσφυγες, μετανάστες, νόμιμοι ή παράνομοι, έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση. Δικαίωμα που καθιερώνεται από διεθνείς συμβάσεις, όπως τη Διεθνή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και το Σύνταγμα της χώρας. Σε ζητήματα ατομικών δικαιωμάτων υπενθυμίζω επίσης ότι δεν εφαρμόζεται ο κανόνας της πλειοψηφίας.

Πριν από λίγους μήνες ο υπουργός Παιδείας (που τόσα του έχω καταμαρτυρήσει σε άλλα εκπαιδευτικά θέματα) εξήγγειλε σωστά την πρόθεσή του να παρασχεθούν εκπαιδευτικές υπηρεσίες στα παιδιά των προσφύγων, τη σύσταση Επιτροπής για τη Στήριξη των Παιδιών αυτών, καθώς και κάποιες Επιστημονικές Επιτροπές υποβοήθησης του έργου της. Δεν έχω πληροφορηθεί σε τι πορίσματα κατέληξε η πρώτη ή τις εισηγήσεις των επιστημονικών επιτροπών. Δεν γνωρίζω επίσης, εάν οι αποφάσεις του Υπουργείου επί του θέματος είναι καλά ή όχι σχεδιασμένες. Αυτά είναι σοβαρά μεν αλλά δευτερεύοντα ζητήματα μπροστά στο κρίσιμο ζήτημα της ένταξης στην εκπαιδευτική διαδικασία των παιδιών των προσφύγων και των μεταναστών που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.

Η ουσία είναι ότι σήμερα βρίσκονται σε λειτουργία περισσότερες από πενήντα δομές φιλοξενίας (hot spot) προσφύγων και μεταναστών, ενώ προγραμματίζεται, σύμφωνα με τις κυβερνητικές εξαγγελίες, η άμεση κατασκευή τουλάχιστον είκοσι (20) καινούργιων. Ο τελικός αριθμός των δομών αυτών θα εξαρτηθεί τόσο από την εξέλιξη των προσφυγικών ροών όσο και από τις αποφάσεις των οργάνων της ΕΕ. Το πλήθος των ατόμων που φιλοξενεί κάθε τέτοια δομή κυμαίνεται από 200-300 άτομα στις μικρότερες έως 4.000-5.000 στις μεγαλύτερες. Ένα σημαντικό ποσοστό αυτών των ατόμων είναι παιδιά διαφόρων ηλικιών με εκπαιδευτικές ανάγκες, τα οποία είναι απαραίτητο να μην αποκοπούν κατά το διάστημα της παραμονής τους στην Ελλάδα από την εκπαιδευτική διαδικασία.

Ως προς το ειδικότερο και βραχυπρόθεσμο πρόβλημα των παιδιών των προσφύγων, για όσο χρονικό διάστημα φιλοξενούνται στις πάσης φύσεως δομές φιλοξενίας, δεν είναι καλή η ιδέα της δημιουργίας μέσα σε αυτές εκπαιδευτικών μονάδων. Κι αυτό διότι:

• Πρώτον, κάτι τέτοιο θα συντείνει στην περαιτέρω περιθωριοποίηση των φιλοξενούμενων παιδιών,
• Δεύτερον, οι συνθήκες στα hot spot δεν μπορεί να θεωρηθούν κατάλληλες για την εκτέλεση του εκπαιδευτικού έργου (συνωστισμός, οχλαγωγία, περιορισμένοι χώροι, απουσία σχολικού περιβάλλοντος κ.ο.κ.).

Η προσωρινή λύση στο πρόβλημα δεν είναι λοιπόν, όπως σωστά επισημαίνεται και από το Υπουργείο Παιδείας, η γκετοποίηση και η εικονική προσφορά εκπαιδευτικών υπηρεσιών, αλλά η εκπαίδευση των παιδιών που βρίσκονται σε σχολική ηλικία και φιλοξενούνται στις δομές φιλοξενίας να παρασχεθεί στον φυσικό της χώρο, δηλαδή στις πλησιέστερες προς αυτά σχολικές μονάδες.

Ο σκοπός της πολιτικής αυτής επιλογής είναι:

• Τα παιδιά των δομών φιλοξενίας να μην στερηθούν το αγαθό της εκπαίδευσης, έστω σ’ ένα στοιχειώδες επίπεδο.
• Τα παιδιά των δομών φιλοξενίας να περνούν κάποιο τμήμα της ημέρας εκτός των δομών φιλοξενίας, εκπαιδευόμενα στις πλησιέστερες σχολικές μονάδες, αλλά και λαμβάνοντας εκεί και άλλου είδους υπηρεσίες (άθλησης, ψυχαγωγίας, δημιουργικής απασχόλησης, ιατρικής παρακολούθησης, μικρών γευμάτων), όπου αυτό είναι δυνατό.

Δε γνωρίζω τους ακριβείς σχεδιασμούς της κυβέρνησης στο θέμα αλλά αυτό μπορεί να υλοποιηθεί σχετικά εύκολα, στα εξής στάδια:

• Καταγραφή του οικογενειακού, ηλικιακού και εκπαιδευτικού επιπέδου όλων των παιδιών στις δομές φιλοξενίας και ομαδοποίησή τους ανά εκπαιδευτικό επίπεδο και εθνική/γλωσσική ομάδα.
• Εντοπισμός ανά δομή φιλοξενίας ενηλίκων προσφύγων και μεταναστών που είτε ασκούσαν το επάγγελμα του εκπαιδευτικού στην πατρίδα τους, είτε διαθέτουν ιδιαίτερα υψηλό μορφωτικό επίπεδο που καταρχήν τους επιτρέπει να διδάξουν τα παιδιά. Οι ενήλικες αυτοί πρόσφυγες θα αναλάβουν το βασικό μέρος της εκπαίδευσης των παιδιών, καθώς γνωρίζουν τη γλώσσα τους αλλά και το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας προέλευσης. Απαραίτητη προϋπόθεση είναι η εκ μέρους αυτών των προσφύγων ή των περισσοτέρων γνώση της αγγλικής γλώσσας ώστε να διευκολύνεται η συνεννόηση με τους Έλληνες που θα εμπλακούν στο πρόγραμμα.
• Κατάρτιση σε συνεργασία με τις κοινότητες των μεταναστών στην Ελλάδα ενός ελάχιστου προγράμματος σπουδών, με μαθήματα, όπως ενδεικτικά η Μητρική Γλώσσα (της χώρας προέλευσης), τα Μαθηματικά, τα Αγγλικά, τα Ελληνικά και η Φυσική Αγωγή. Σχετικό εκπαιδευτικό υλικό και τεχνογνωσία μπορεί να προσφέρουν επίσης η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ και η Διεθνής Οργάνωση Μετανάστευσης. Όπου υπάρχει η δυνατότητα μπορεί με τη συνδρομή εθελοντών να προσφερθούν κατά τόπους και άλλα μαθήματα. Τη διδασκαλία των μαθημάτων αναλαμβάνουν, όπως ελέχθη, οι ομοεθνείς ενήλικες, αλλά και Έλληνες εκπαιδευτικοί (μόνιμοι, αναπληρωτές) και άλλοι επιστήμονες. Χωρίς να αποκλείεται η παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών σε εθελοντική βάση, το σύνολο του εκπαιδευτικού προσωπικού θα αμείβεται (από ευρωπαϊκούς πόρους), ενώ κατά περίπτωση μπορεί να παρέχονται και άλλα ειδικότερα κίνητρα (π.χ. μόρια για μελλοντικό διορισμό, αναγνώριση της προσφοράς στη διαδικασία αξιολόγησης, κ.λπ.).
• Μεταφορά των μαθητών από τις δομές φιλοξενίας στις πλησιέστερες σχολικές μονάδες με ειδικά μισθωμένα λεωφορεία κατά τις απογευματινές ώρες και τα σαββατοκύριακα, ώστε να μην επηρεάζεται η βασική λειτουργία των σχολικών μονάδων. Η λειτουργία του προγράμματος για τα παιδιά από τις δομές φιλοξενίας μπορεί να επιτρέψει στη φιλοξενούσα σχολική μονάδα τη δυνατότητα να οργανώσει, εφόσον το επιθυμεί, ποικίλες εκπαιδευτικές δράσεις, όπως λ.χ. κοινές πολιτιστικές εκδηλώσεις, αθλοπαιδιές, προβολή ταινιών, κ.ά., με τη συμμετοχή τόσο Ελληνόπουλων όσο και των αλλοδαπών παιδιών.

Η συνεργασία των κοινοτήτων των μεταναστών που λειτουργούν νόμιμα στην Ελλάδα και έχουν την ίδια χώρα προέλευσης με τους πρόσφυγες θα διευκόλυνε την Ελληνική Πολιτεία στη σωστή προσέγγιση των προσφύγων και θα ήταν ιδιαιτέρως χρήσιμη για την υλοποίηση της πρότασης.

Η χρηματοδότηση της πρότασης μπορεί να γίνει από ευρωπαϊκά κονδύλια που διατίθενται για τη διαχείριση της προσφυγικής κρίσης.

Συνοψίζοντας, η παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών στα παιδιά των προσφύγων, για όσο χρόνο φιλοξενούνται προσωρινά στην Ελλάδα έξω από τις δομές φιλοξενίας σε σχολικές μονάδες που βρίσκονται κοντά σ’ αυτές, από δασκάλους ομοεθνείς τους ή Έλληνες δεν απαιτεί μεγάλη γραφειοκρατική εμπλοκή του ελληνικού κράτους και μεγάλο κόστος γι’ αυτό. Απαιτεί όμως ανοικτούς εκπαιδευτικούς ορίζοντες, κοινωνική ευαισθησία και διάθεση ανιδιοτελούς προσφοράς απ’ όλους μας.

* Δημοσιεύτηκε στο liberal.gr

http://www.liberal.gr/arthro/77580/apopsi/arthra/to-dikaioma-ton-paidion-ton-prosfugon-stin-ekpaideusi.html

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΟΙΕΛΕ

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΟΙΕΛΕ

Αθήνα, 22/8/2016

Αριθμ. Πρωτ: 42048

Κύριε Αβραντίνη,

Ενημερωθήκαμε, σήμερα, από συναδέλφους για το περιεχόμενο αναρτήσεών σας σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης, που μας προκάλεσαν οργή και αγανάκτηση συνολικά για το περιεχόμενό τους. Είναι αδιανόητο να παραποιείτε τις θέσεις της Ομοσπονδίας  και να προβαίνετε σε υβριστικούς χαρακτηρισμούς εναντίον της, καλώντας μάλιστα τους γονείς «να ξεσηκωθούν και να πετάξουν έξω από τα ιδιωτικά σχολεία»  τους εκπροσώπους της. (Πώς άραγε; Με αυθαίρετη απόλυση ή δια της βίας;)

Αναρωτιόμαστε, επίσης, πώς είναι δυνατόν και με ποια στοιχεία αμφισβητείτε τη δυνατότητα πολιτικής και  νομικής εκπροσώπησης  των ιδιωτικών εκπαιδευτικών από την ΟΙΕΛΕ. Ακόμη, επειδή ισχυρίζεστε (όπως πράττει συχνά το τελευταίο χρονικό διάστημα ο ΣΙΕΙΕ) ότι διακηρυγμένος σκοπός της Ομοσπονδίας μας είναι η κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης, σας καλούμε να τεκμηριώσετε τον ισχυρισμό σας  με επίσημο έγγραφο της ΟΙΕΛΕ.

Τέλος, σας καθιστούμε υπεύθυνο για οποιαδήποτε δυσάρεστη συνέπεια αυτών των αναρτήσεων και σας καλούμε να τις αποσύρετε και να ανακαλέσετε τους ψευδείς και συκοφαντικούς χαρακτηρισμούς σας για την Ομοσπονδία, που είναι ο νόμιμος συνδικαλιστικός εκπρόσωπος και χαίρει της εμπιστοσύνης του συνόλου των ιδιωτικών εκπαιδευτικών .

ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΗΣ Ο.Ι.Ε.Λ.Ε.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ                                                                    Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΥΡΟΥΤΟΣ                                                    ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΜΟΥ ΣΤΙΣ 24/8/2016

κ.κ. Κουρουτέ και Χριστόπουλε,

σε απάντηση της με αριθ. πρωτ. 42048/22/8/2016 επιστολής του Δ.Σ. της Ο.Ι.Ε.Λ.Ε. επισημαίνω τα ακόλουθα:

Είναι αλήθεια ότι ενημερωθήκατε από τους συναδέλφους σας με μεγάλη καθυστέρηση για τις απόψεις μου σχετικά με εκπαιδευτικά ζητήματα, οι οποίες έχουν κατά καιρούς δημοσιευθεί στον τύπο (Καθημερινή, Athens Voice, protagon.gr κλπ.) και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

1. Η επίμαχη από 26.3.2016 φράση «να ξεσηκωθούν (οι γονείς) και να πετάξουν έξω από τα ιδιωτικά σχολεία» τους εκπροσώπους της ΟΙΕΛΕ συνδέεται με την αντισυνταγματική και ανελεύθερη κατά την άποψη μου επιδίωξη του κ. Φίλη, να έχει άποψη στην αξιολόγηση των ιδιωτικών εκπαιδευτικών μόνο το Υπ.Παιδείας –και όχι οι ιδιοκτήτες των σχολείων, οι εκπαιδευτικοί και οι γονείς-, με την προσπάθεια περιορισμού του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη και περαιτέρω ρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, με την προσπάθεια επιβολής κεντρικού γραφειοκρατικού ελέγχου στα προγράμματα των ιδιωτικών σχολείων κ.ο.κ. Στις αντιδραστικές και αντισυνταγματικές επιδιώξεις του αυτές ο κ. Φίλης είχε δυναμικό συμπαραστάτη την ΟΙΕΛΕ. Η παραπάνω φράση λοιπόν έχει σαφώς μεταφορική έννοια και δεν αποτελεί σε καμμιά περίπτωση πρόσκληση για άσκηση βιαιοπραγίας (φυσικής ή άλλου είδους) εκ μέρους των γονέων, όπως θέλετε να την ερμηνεύετε. Πολλές φορές –κι αυτό είναι αποδεκτό από την επιστήμη της γλωσσολογίας- τόσο στον γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο μεταξύ εμφρόνων ενηλίκων η μεταφορική σημασία μιας λέξεως ή φράσεως προηγείται της κυριολεκτικής της, ειδικώς κατά την ειδική χρήση της (στο δημόσιο λόγο, σε ομιλίες, αγορεύσεις, στην αρθρογραφία, στους τίτλους των εφημερίδων και των ειδήσεων, αλλά ακόμη και στην ποίηση, τη λογοτεχνία κτλ.). Χιλιάδες φράσεις στην καθημερινή ζωή χρησιμοποιούνται με τη μεταφορική σημασία τους (λ.χ. «μου έβαλε το πιστόλι στον κρόταφο», «βιαστής της λογικής», «το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας ήταν ηχηρό χαστούκι για τον τάδε», κ.ο.κ.). Επομένως η φράση που σας ενόχλησε και εσκεμμένα παρερμηνεύετε αποτελεί πρόσκληση στο θεσπισμένο από την Πολιτεία γονεϊκό κίνημα (σας υπενθυμίζω ότι οι γονείς θεωρούνται επισήμως από την Πολιτεία εταίρος στην άσκηση εκπαιδευτικής πολιτικής) να αντικρούσει με πειθώ και επιχειρήματα, όπως έχει άλλωστε το δικαίωμα, τις απόψεις της ΟΙΕΛΕ., οι οποίες εάν εφαρμοστούν θα υποβαθμίσουν κατά τη γνώμη μου την ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνουν τα παιδιά μας. Με άλλα λόγια τόσο στην επίμαχη ανάρτηση όσο και σε αρκετές ακόμη, καλώ, ως πολιτικό πρόσωπο τους γονείς των παιδιών που φοιτούν στα ιδιωτικά σχολεία να απομονώσουν τις αναχρονιστικές απόψεις και τις ιδέες σας, οι οποίες θα ήταν καταστροφικές στην εφαρμογή τους για την ιδιωτική εκπαίδευση και το εκπαιδευτικό αποτέλεσμα. Αφού μάλιστα μου κάνετε την τιμή να παρακολουθείτε τις απόψεις μου θα έπρεπε να είστε περισσότερο προσεκτικοί και επιμελείς και να γνωρίζετε πως είμαι σταθερός πολέμιος της βίας, σταθερός θιασώτης της Ανοικτής Κοινωνίας που βασίζεται στο δημοκρατικό διάλογο και την ανταλλαγή επιχειρημάτων.

2. Αναρωτιέστε στην επιστολή σας «…πώς είναι δυνατόν και με ποια στοιχεία αμφισβητείτε τη δυνατότητα πολιτικής και νομικής εκπροσώπησης των ιδιωτικών εκπαιδευτικών από την ΟΙΕΛΕ…». Ουδέποτε ωστόσο αμφισβήτησα τη νομική εκπροσώπησή των ιδιωτικών εκπαιδευτικών από την ΟΙΕΛΕ. Αμφισβήτησα όμως και αμφισβητώ ότι η ΟΙΕΛΕ εκφράζει την πλειονότητα των ιδιωτικών εκπαιδευτικών στα ιδιωτικά σχολεία. Οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί έχουν “γυρίσει την πλάτη” στην ομοσπονδία σας, η οποία εκφράζει μια περιορισμένη μειονότητα (κάτω από 12%), όπως αποδεικνύεται και από τα πρόσφατα αποτελέσματα των εκλογών στην ΟΙΕΛΕ.

3. Με καλείτε να τεκμηριώσω τον ισχυρισμό μου ότι διακηρυγμένος σκοπός σας είναι η κατάργηση της ιδιωτικής εκπαίδευσης “με επίσημο έγγραφο της ΟΙΕΛΕ”. Σας επισημαίνω ότι ενώ στο καταστατικό σας αναφέρεται ως βασικός σκοπός σας μεταξύ άλλων « (…) α) Η ενίσχυση του δημοσίου, κοινωνικού και μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα της εκπαίδευσης κάθε μορφής, τύπου και βαθμίδας, (…) » δεν αναφέρεται πουθενά ως σκοπός της ΟΙΕΛΕ η προαγωγή της ποιότητας της ιδιωτικής εκπαίδευσης, δηλαδή του κλάδου, στον οποίο εργάζονται τα μέλη σας.

Από τα παραπάνω λοιπόν και σε συνδυασμό με την μέχρι σήμερα σταθερή δράση της ομοσπονδίας και πολλών μελών της κατά της ποικιλομορφίας και της ελεύθερης γονεϊκής επιλογής, εναντίον του διευθυντικού δικαιώματος των εργοδοτών σας, εναντίον της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών με όρους και κριτήρια που δεν ορίζει το κράτος, εναντίον της αυτονομίας των σχολείων στην κατάρτιση των προγραμμάτων σπουδών τους και υπέρ του κεντρικού σχεδιασμού τόσο στο θέμα αυτό όσο και σε όλα σχεδόν τα θέματα της ιδιωτικής εκπαίδευσης κ.ο.κ. συνάγεται το συμπέρασμα ότι η έννοια της συνταγματικά κατοχυρωμένης ιδιωτικής εκπαιδευτικής επιχείρησης είναι κάτι ξένο –αν όχι εχθρικό- σε σας.

Η επιστολή σας τελειώνει με μια απειλή. Σας υπενθυμίζω ότι η ελεύθερη κριτική, το ελεύθερο φρόνημα και οι απόψεις στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες δεν απειλούνται. Όπως έλεγαν οι λατίνοι “Cogitationis poenam nemo patitur”.

Σας την επιστρέφω λοιπόν ως απαράδεκτη.

Τάσος Ι. Αβραντίνης

Aντιπρόεδρος της ΔΡΑΣΗΣ

Ενα καταστροφικό για την παιδεία και τη χώρα «όραμα»*

Η ​​ειλικρίνεια της κυβερνητικής μεταστροφής προς τον ορθολογισμό και την ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας δοκιμάζεται για μία ακόμη φορά στον χώρο της εκπαίδευσης. Εκεί δηλαδή όπου τα περιθώρια εφαρμογής μιας εναλλακτικής πολιτικής είναι πιο ελαστικά και αποκαλύπτονται καθαρά οι προθέσεις της κυβέρνησης, επιγραμματικά διατυπωμένες με τη φράση «τα μνημονιακά μέτρα τα ψηφίζουμε με την αντιπολίτευση και τα δικά μας με τον Λαφαζάνη». Η νέα στρατηγική Τσίπρα εκτός από προδήλως ανέντιμη θα καταρρεύσει στην πράξη, όχι τόσο γιατί αναιρεί τη δέσμευση του πρωθυπουργού για συνεννόηση με τα κόμματα της δημοκρατικής αντιπολίτευσης σε ζητήματα ευρύτερα από τα δημοσιονομικά, αλλά κυρίως γιατί έρχεται σε αντίθεση με τις βασικές αρχές της συμφωνίας που ο ίδιος συνομολόγησε με τους εταίρους μας.

Στα ζητήματα παιδείας, όμως, περισσότερο από οπουδήποτε αλλού, η ανάγκη ευρύτερης συναίνεσης είναι απαραίτητη, διότι από την επιτυχία των εκπαιδευτικών συστημάτων εξαρτάται η ποιότητα και ποσότητα ανθρωπίνου κεφαλαίου που θα διαθέτουν οι μελλοντικές γενεές.

Εάν λοιπόν επιχειρήσουμε μια απλή αντιπαραβολή των όρων της συμφωνίας του Αλ. Τσίπρα με όσα νομοθέτησε ή επιχειρεί να νομοθετήσει ο Αρ. Μπαλτάς, θα ανακαλύψουμε σοβαρές αντιθέσεις. Ειδικότερα:

1. Ενώ η συμφωνία της 13ης Ιουλίου προβλέπει «αποπολιτικοποίηση της ελληνικής διοίκησης» (σελίδα 4 του κειμένου της συμφωνίας στα ελληνικά) ο παρασκευαζόμενος νόμος του υπουργείου Παιδείας επαναφέρει τα κόμματα, μέσω των φοιτητικών παρατάξεων, στην ανάδειξη των πρυτανικών αρχών. Μάλιστα και ο πρόσφατα ψηφισμένος «νόμος Μπαλτά» (4327/14.5.2015) εισήγαγε τον κομματισμό στη διοίκηση της εκπαίδευσης, επιβάλλοντας την ψήφιση ακόμα και των διευθυντών των σχολικών μονάδων από τους εκπαιδευτικούς.

2. Ενώ σε άλλο σημείο της πρόσφατης συμφωνίας αναφέρεται ότι η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται για «τον εκσυγχρονισμό και την ενίσχυση σε σημαντικό βαθμό της ελληνικής διοίκησης», με σημαντικό μοχλό τη διαρκή αξιολόγηση των στελεχών της, την ίδια στιγμή ο «νόμος Μπαλτά» καταργεί πλήρως την προσωπική αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

3. Ενώ η συμφωνία που υπογράφει ο Αλ. Τσίπρας προβλέπει καταρχήν απελευθέρωση μιας σειράς αγορών, την ίδια στιγμή ο «νόμος Μπαλτά» διαμορφώνει ένα ασφυκτικό και γραφειοκρατικό πλαίσιο λειτουργίας της ιδιωτικής εκπαίδευσης, που θα οδηγήσει αναπόφευκτα αν όχι σε κλείσιμο πολλά φροντιστήρια ή ιδιωτικά σχολεία οπωσδήποτε σε αύξηση της ανεργίας με την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας.

4. Τελευταίο κρούσμα του κατεδαφιστικού έργου του Αρ. Μπαλτά –υπό τις ευλογίες του Αλ. Τσίπρα– αποτελεί η απόφασή του να μεταφέρει τα ήδη προϋπολογισμένα κονδύλια για την αγορά φορητών εργαστηρίων και διαδραστικών πινάκων που προορίζονταν για την ψηφιακή αναβάθμιση των σχολείων της χώρας, προκειμένου να εξασφαλίσει πόρους για την πρόσληψη αναπληρωτών καθηγητών ενόψει της νέας σχολικής χρονιάς.

Υπενθυμίζεται ότι η εν λόγω αγορά εντάσσεται στο πλαίσιο της ευρύτερης στρατηγικής του «Ψηφιακού Σχολείου» που ξεκίνησε επί υπουργίας Διαμαντοπούλου το 2010.

Είναι γνωστή η εκπεφρασμένη δημοσίως απέχθεια του υπουργού... Παιδείας για τις εφαρμογές της τεχνολογικής προόδου στην εκπαίδευση, αλλά εδώ πλέον έχουμε μια ενέργεια που οδηγεί σε μεγαλύτερη ακόμη απόκλιση το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα από την Ευρώπη καθώς:

α) Ολες οι χώρες της Ε.Ε. επενδύουν σήμερα δυναμικά στο πεδίο των ψηφιακών  τεχνολογιών  στην εκπαίδευση.

β) Η ψηφιακή ικανότητα αναγνωρίζεται ήδη από το 2006 ως μία εκ των οκτώ βασικών ικανοτήτων που πρέπει να καλλιεργεί κάθε εκπαιδευτικό σύστημα.

Ταυτοχρόνως πρόκειται για απόφαση που καταδεικνύει την πλήρη προχειρότητα που επικρατεί στο υπουργείο... Απαιδείας. Συγκεκριμένα, ως επίσημος λόγος του ανασχεδιασμού των κονδυλίων προβάλλεται ότι «δεν ήταν δυνατόν να τηρηθούν όλες οι προθεσμίες έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015 για την απορρόφηση των κονδυλίων». Ποιος όμως ευθύνεται γι’ αυτό εάν όχι ο ίδιος ο Αρ. Μπαλτάς, που εδώ και έξι μήνες διοικεί με πομφόλυγες και ιδεοληψίες το κρισιμότερο για το μέλλον της κοινωνίας υπουργείο;

Επιπλέον, είναι ενδεικτικό της προχειρότητας το γεγονός ότι ενώ το πρόβλημα των ελλείψεων διδακτικού προσωπικού είναι γνωστό, η κυβέρνηση Τσίπρα και ο Αρ. Μπαλτάς όχι μόνο άφησαν να χαθεί πολύτιμος χρόνος, αλλά προχώρησαν το προηγούμενο διάστημα σε ενέργειες που επιδείνωσαν το πρόβλημα. Τέτοιες τραγικές ενέργειες είναι –ενδεικτικά και μόνο– η ματαίωση των συγχωνεύσεων σχολείων που είχαν αποφασιστεί, καθώς και το θηριώδες ρουσφέτι της επαναπρόσληψης των κατά κανόνα προσκείμενων προς ΣΥΡΙΖΑ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ εκπαιδευτικών με ειδικότητες τεχνικής εκπαίδευσης, οι οποίες αφαιρούνται πλέον από τον αριθμό των κανονικών προσλήψεων που θα μπορούσε να κάνει εντός του 2015 η κυβέρνηση.

Δυστυχώς, δεν είναι μόνο η προχειρότητα αλλά –κυρίως– οι ιδεοληψίες της ηγεσίας του υπουργείου Παιδείας που οδηγούν την εκπαίδευση σε ουσιαστική και άμεση έξοδο από το ευρωπαϊκό εκπαιδευτικό γίγνεσθαι. Ο Αρ. Μπαλτάς στην πρόσφατη συνεδρίαση της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ ακκιζόμενος κήρυξε... τζιχάντ στην Ευρωζώνη ανακράζοντας: «Ο πρώτος πόλεμος στο κέντρο της παγκοσμιοποίησης. (...) Ο πόλεμος είναι παρατεταμένος, ανοίξαμε ρήγμα ανεπούλωτο στην Ευρωζώνη». Ο Αρ. Μπαλτάς της τεχνοφοβίας και της «κιμωλίας» είναι βέβαιο ότι εκφράζει στον χώρο της εκπαίδευσης το «ανεκπλήρωτο» παιδικό όραμα του Αλ. Τσίπρα για τη φυγή προς το μακρινό σοβιετικό παρελθόν.

Το σχολείο του «μαυροπίνακα», της ισοπέδωσης, των ανεκπαίδευτων εκπαιδευτικών, που δεν λογοδοτεί στους γονείς και στους μαθητές αλλά στους κομματικούς συνδικαλιστές, που έχει ως αρχή του την ήσσονα προσπάθεια αλλά και περήφανους... «δημοκρατικά εκλεγμένους» διευθυντές, είναι το καταστροφικό «όραμα» των Τσίπρα, Μπαλτά και Σία για την εκπαίδευση.

* Δημοσιεύθηκε στην Καθημερινη της Κυριακής στις 9/8/2015

http://bit.ly/1fHUwp6

Αλέξη, μάθε πού πήγαν τα λεφτά.

Ο Α.Τσίπρας είπε στο Ευρωκοινοβούλιο με τη γνωστή αναίδεια της άγνοιας ή/και του πολιτικού καιροσκοπισμού και της κλασικής αριστερής στρεψοδικίας πως δεν αρνείται ότι δόθηκαν χρήματα στην Ελλάδα αλλά αυτά δεν πήγαν τάχα στον ελληνικό λαό. Έχουμε και λέμε:

1. 89 δις € του ELA πήγαν κατευθείαν στον ελληνικό λαό που τα διατηρεί αποθησαυρισμένα κάπου μακριά από τις τράπεζες,
2. 25 δις € αθροιστικού πρωτογενούς ελλείμματος 2010-2012 πληρώθηκε από τα χρήματα που δόθηκαν από τους εταίρους μας,
3. 39 δις € στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τις διατήρησε στη ζωή ώστε να υπάρχουν επιχειρήσεις, να μην αυξηθεί δραματικά η ανεργία και να μην εξαφανιστούν οι καταθέσεις των Ελλήνων (κοντά στα 7 δις ήταν μόνο τα χαρισμένα στους αγρότες χρέη προς την Αγροτική Τράπεζα),
4. 20 δις € καθαρές εισπράξεις κοινοτικών επιδοτήσεων για τα έτη 2010-2014. 
Σύνολο 193 δις €.
Ακόμη η αναδιάρθρωση του δανεισμού της χώρας με τα Μνημόνια μείωσε το μέσο σταθμικό επιτόκιο από 4,5% περίπου το 2012 στο 1,8% το 2015 μειώνοντας έτσι σημαντικά τα ποσά για τόκους που πληρώνει η χώρα και συνεπώς υπήρξε σημαντική ελάφρυνση του προϋπολογισμού ήτοι του λαού κι από την αιτία αυτή. 
Επίσης ο χρόνος αποπληρωμής του χρέους μας επιμηκύνθηκε σημαντικά (από 6 περίπου χρόνια σε 30) με αποτέλεσμα ο ελληνικός λαός να πληρώνει μικρότερες χρεολυτικές δόσεις. Επίσης για το μεγαλύτερο μέρος του χρέους μας δόθηκε δεκαετής περίοδος χάριτος μέχρι και το 2022. Δηλαδή μέχρι το 2022 πληρώνουμε τοκοχρεολυτικές δόσεις επί δανείων συνολικού ύψους περίπου 55 δις €.
Οι εταίροι μας δεσμεύθηκαν μάλιστα το Νοέμβριο του 2012 ότι εφόσον η χώρα δημιουργεί πρωτογενή πλεονάσματα θα εξετάσουν περαιτέρω μείωση του χρέους μας.
Η παραμονή στο ευρώ εξαιτίας των συμφωνιών μας με τους εταίρους μας διατήρησε το βιωτικό επίπεδο του ελληνικού λαού σε αξιοπρεπή -παρά τις περικοπές μισθών και συντάξεων- επίπεδα και περιόρισε τη μείωση του ΑΕΠ στο 25% αντί του 55% με 65% που θα συνέβαινε εάν πηγαίναμε σε ρήξη -όπερ μάλλον θα συμβεί τώρα με τους άθλιους χειρισμούς της κυβέρνησης Τσίπρα-.
Ο ελληνικός λαός απολάμβανε πλήρως το κοινοτικό κεκτημένο (ελευθερία κινήσεων εργαζομένων, κεφαλαίων, υπηρεσιών) και τις ευρωπαϊκές δημοκρατικές κατακτήσεις. 
Από Δευτέρα δεν εγγυώμαι.

Μακάρι να κάνω λάθος

Σύμπασα η αντιπολίτευση (με εξαίρεση την παλιοσειρά, το "τιμημένο" ΚΚΕ) έκανε χθες μοιραίο, ολέθριο λάθος για τη χώρα. Διευκόλυνε τον Τσίπρα να έρθει σε ρήξη με τους εταίρους μας χωρίς να χρεωθεί αυτός την ολοκληρωτική καταστροφή. Ο Τσίπρας προσέρχεται στη σύνοδο κορυφής για να τα "σπάσει" και όχι για να επιτύχει οποιασδήποτε μορφής συμφωνία. 

Στους αφελέστατους Έλληνες θα εμφανίσει την εξής εκδοχή: "Έδιωξα το Βαρουφάκη, όπως μου ζήτησαν, κάλεσα τα άλλα κόμματα και συμφώνησα μαζί τους στο κείμενο που θα προτείνουμε το οποίο μάλιστα έχει ως βάση την πρόταση Γιουγκέρ κι αυτοί οι τοκογλύφοι αρνούνται κάθε συζήτηση. Ως εδώ και μη παρέκει είμαστε ανεξάρτητη και υπερήφανη χώρα, θα πάψουμε να είμαστε "αποικία χρέους" καλύτερα φτωχοί παρά προσκυνημένοι και ξενόδουλοι". Αυτά κι άλλες τέτοιες μπούρδες και νταηλίκια θα πει ο δημαγωγός Τσίπρας στην κατά τον Παλαμά "ψόφια στάνη" κι αυτή η αείποτε "σοφή" στάνη θα τον πιστέψει και θα συναινέσει στην έξοδο από την Ευρώπη και στην άμεση -αληθινή αυτή τη φορά- φτωχοποίηση του μεγαλύτερου τμήματος του πληθυσμού. 

Η πορεία της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ όλους αυτούς τους μήνες διέψευσε όσους από μας πιστεύαμε ότι μόλις αντιληφθούν την πραγματικότητα θα εγκαταλείψουν τις ανοησίες που έλεγαν προεκλογικά. Όχι, ο Τσίπρας απέδειξε ότι δεν επιθυμεί τη σωτηρία της χώρας, θέλει τη χώρα εκτός Ευρώπης, με τους πολίτες προλεταριοποιημένους για να είναι σε θέση να πειραματιστεί πάνω τους με τις ιδεοληπτικές ανοησίες που κρύβει στο κεφάλι του αυτός και η παρέα του, με άνευρη, ανυπόληπτη και διασπασμένη την ίδια στιγμή αντιπολίτευση, ανίκανη να αντιδράσει στις καταστροφικές μεθοδεύσεις του. 

Συμφωνία δεν θα επιτευχθή, οι εταίροι μας είναι καλοπροαίρετοι, συγκαταβατικοί, εργάζονται για την αλληλεγγύη των κρατών μελών αλλά η ιστορική εμπειρία τους κάνει να μην είναι αφελείς και δεν πρόκειται να επιτρέψουν να διαλύσει το Ευρωπαϊκό οικοδόμημα ένας άχρηστος, ημιμαθής, ιδεοληπτικός ηγετίσκος που πρότυπό του είναι το εφιαλτικό σοβιετικό μοντέλο των εκατοντάδων εκατομμυρίων νεκρών. 

Η Ελλάδα μετά και τη χθεσινή διακομματική συμφωνία, χωρίς τις παραμικρές έστω επιφυλάξεις από την παγιδευμένη αντιπολίτευση, έχει σαφώς διαφορετικό προσανατολισμό από όλες τις άλλες χώρες της Ευρώπης. Εάν οι εταίροι μας συναινέσουν αυτό θα σημαίνει ότι ο Τσίπρας είχε δίκιο για το δημοψήφισμα κι αυτοί άδικο. Δεν πρόκειται να συμβεί αυτό.

Η χώρα σήμερα είναι εξαιτίας του Τσίπρα και της κυβέρνησής του σε σαφώς χειρότερη από οικονομική άποψη θέση σε σχέση με αυτή στην οποία βρισκόταν πριν από 10 μέρες και σε χείριστη θέση σε σχέση με αυτή της 26ης Ιανουαρίου. Απαιτούνται σαρωτικές μεταρρυθμίσεις που ο Τσίπρας και η κυβέρνηση του δεν θέλει να συμφωνήσει και πολύ περισσότερο δεν θέλει με τίποτα να εφαρμόσει, γιατί εάν ποτέ συμβεί αυτό θα καταστραφεί πολιτικά όχι μόνο ο ίδιος και το κόμμα του αλλά και όλες εκείνες οι κυρίαρχες για δεκαετίες στην ελληνική κοινωνία -ανεξαρτήτως κομματικής προτίμησης- δοξασίες που έκαναν να θεριέψει ο κρατισμός, ο αντιδυτικισμός, η ξενοφοβία και η συνομωσιολαγνεία. Μεταξύ του συμφέροντος της χώρας και του κομματικού του συμφέροντος ο Τσίπρας θα επιλέξει το δεύτερο.

Μακάρι να κάνω -πάλι- λάθος.

Συγκυβέρνηση φοροφαγάδων και χρεωκοπίας*

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει οδηγήσει την οικονομία σε παράλυση και ασφυξία. Η ανεργία διογκώνεται και οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια μετά την άλλη. Η θρασύτητα των εθνολαϊκιστών των κυβερνώντων άκρων δεν περιγράφεται. Διαστρέφουν πλήρως την πραγματικότητα και λένε χονδοειδέστατα ψέματα για να καλύψουν την ανικανότητά τους και την ανήκεστη ζημία που προκαλούν.

Η κυβέρνηση Τσίπρα για ογδόντα ημέρες καμώνεται πως διαπραγματεύεται τάχα με τους δανειστές μας, ενώ όποιος ενημερώνεται στοιχειωδώς από τα ξένα μέσα ενημέρωσης καταλαβαίνει εύκολα ότι «διαπραγματεύεται» με …ανεμόμυλους. Το μόνο που ενδιαφέρει την κυβέρνηση Τσίπρα είναι ο λαϊκιστικός επικοινωνιακός χειρισμός της επερχόμενης καταστροφής, για την οποία είναι αυτή η αποκλειστική υπεύθυνη.

Ο χαμένος χρόνος της φαρσοκωμωδίας της «διαπραγμάτευσης» σε συνδυασμό με τις αλλοπρόσαλλες κυβερνητικές εξαγγελίες είχε ως αποτέλεσμα να ματαιωθεί οποιαδήποτε επενδυτική κίνηση, να αυξηθεί η αβεβαιότητα των οικονομικών παραγόντων για τις προοπτικές της οικονομίας, να στερέψει από ρευστό το τραπεζικό σύστημα, να αποσταθεροποιηθούν οι τράπεζες, να χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας στον ιδιωτικό τομέα, να μειωθούν περαιτέρω η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και ο δείκτης εμπιστοσύνης καταναλωτή, να υποβαθμιστεί από τους Οίκους Αξιολόγησης η οικονομία της χώρας και να καταρρεύσει πλήρως η ψυχολογία της αγοράς. Το σημαντικότερο, η κυβέρνηση Τσίπρα με τις παλινωδίες, τις αντιφάσεις, την κοροϊδία ή τις προσβολές προς τους εταίρους και την πεισματική άρνηση να αποδεχθεί την πραγματικότητα, απώλεσε το όποιο πολιτικό-διαπραγματευτικό κεφάλαιο διέθετε κατά το πρώτο διάστημα ανάληψης της εξουσίας και πλέον έχει περιθωριοποιηθεί εντελώς.

Βεβαίως στο εσωτερικό της χώρας η κυβέρνηση διατηρεί ακόμη κάποια απήχηση για τρεις κυρίως λόγους που συντρέχουν σωρευτικά:

α) Η ακατανόητη –πολιτικά– αγκίστρωση Σαμαρά στην ηγεσία της ΝΔ προσφέρει μείζον επικοινωνιακό πλεονέκτημα στην κυβέρνηση και συνάμα εμποδίζει όλες εκείνες τις πολιτικές εξελίξεις που θα μπορούσαν να κινητοποιήσουν τις διεργασίες στον χώρο της ευρωπαϊκής και μεταρρυθμιστικής αντιπολίτευσης συνολικά.

β) Δεν έχουν ακόμη επέλθει πλήρως οι καταστροφικές επιπτώσεις του άκρατου λαϊκισμού και της παροχολογίας της κυβέρνησης καθώς μεγάλα τμήματα του πληθυσμού αφελώς αναμένουν ότι η οικονομική τους θέση πρόκειται να βελτιωθεί. Οι ελπίδες τους θα αποδειχθούν φρούδες.

γ) Η κυβέρνηση έχει τον πλήρη έλεγχο της πολιτικής επικοινωνίας, κυρίως λόγω της απειλής που ασκεί στα μέσα μαζικής ενημέρωσης τόσο στο ζήτημα της αδειοδότησης όσο και στο ζήτημα του ελέγχου των οικονομικών τους στοιχείων. «Υπερόπλο» της κυβέρνησης στην τελευταία αυτή περίπτωση είναι το υπό κρατικό έλεγχο τραπεζικό σύστημα το οποίο έχει τη δυνατότητα ανά πάσα στιγμή με κυβερνητική εντολή να «τραβήξει το χαλί» στα όσα –κι είναι τα περισσότερα– υπερδανεισμένα ΜΜΕ.

Κατ’ αυτόν τον τρόπο λοιπόν ακόμη και τα πλέον χοντροκομμένα κυβερνητικά ψέματα και οι μεγαλύτερες κυβερνητικές πομφόλυγες παρουσιάζονται από τα ΜΜΕ σαν αληθινά γεγονότα ή γεγονότα που αναμφίβολα πρόκειται εντός ολίγου να συμβούν. Τι κι αν διαψεύδονται αμέσως μετά πανηγυρικά οι κυβερνητικές βεβαιότητες. Ελάχιστοι είναι αυτοί που μαθαίνουν την αλήθεια, ενώ η μεγάλη πλειονότητα διατηρεί την ανάμνηση της ανακριβούς φήμης.

Θα δώσω δύο πρόσφατα παραδείγματα.

1. Η κυβέρνηση Τσίπρα για να καλύψει επικοινωνιακά τις απανωτές γκάφες στη «διαπραγμάτευση», για να αντιμετωπίσει τη συνεχώς διογκούμενη δυσαρέσκεια των συντελεστών της πραγματικής οικονομίας και για να δημιουργήσει ένα κλίμα τεχνητής αισιοδοξίας, διατυμπάνιζε από τη Μεγάλη Εβδομάδα δια του υπουργού ΠΑΠΕΝ ότι προσδοκά να λάβει ως προκαταβολή μελλοντικών κερδών από τη συμμετοχή της Ελλάδας στον αγωγό Turkish Stream το ποσό των 3 έως 5 δισ. δολαρίων! Ίσως μάλιστα και αμέσως μετά την υπογραφή του ελληνορωσικού μνημονίου για το φυσικό αέριο. Η προκαταβολή υποστήριζαν ότι θα αφορούσε το ελληνικό τμήμα του αγωγού Turkish Stream. Κι ενώ εύκολα μπορεί κάποιος να αντιληφθεί ότι η «πληροφορία» αυτή ξεπερνά ακόμη και τα πιο μεγάλα ψέματα του βαρόνου Μυνχάουζεν, τα ελληνικά ΜΜΕ (με εξαίρεση το capital.gr) από άγνοια ή/και σκοπιμότητα την αναπαρήγαγαν χωρίς έστω κάποια επιφύλαξη. Εάν  έμπαιναν βεβαίως στον κόπο να ενημερωθούν από τους άμεσα εμπλεκόμενους (Ρωσική κυβέρνηση, εκπροσώπους της Gazprom κ.ά.) θα διαπίστωναν το μέγεθος της κυβερνητικής παραπληροφόρησης. Χρειάστηκε να δημοσιευθούν οι δηλώσεις του CEO της Gazprom Αλεξέι Μίλερ και η κατηγορηματική διάψευση του εκπροσώπου του προέδρου Πούτιν για να περάσει στα ψιλά η είδηση ότι μάλλον προκαταβολή δεν θα μας δοθεί…

2. Καυχιέται ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομίας ότι τα έσοδα τον Μάρτιο ήταν κατά 1 δισ. ευρώ πάνω από το στόχο. Μόνο που η κυβέρνηση λησμονεί να ενημερώσει ότι η μεγαλύτερη εξοικονόμηση οφείλεται στο γεγονός ότι το Δημόσιο δεν πλήρωσε καμιά από τις υποχρεώσεις του σε ιδιώτες στην ελληνική αγορά. Ανεπίσημη εντολή πρέπει να έχει δοθεί στις ΔΟΥ –δεν εξηγείται αλλιώς δεδομένου ότι αποτελεί γενικευμένη πρακτική– να μην επιστρέψουν σε κανέναν φορολογούμενο όσα του οφείλει το Δημόσιο. Πρόκειται για καθαρή στάση πληρωμών του κράτους με θύματα τους πιστωτές του και τους πιστωτές αυτών. Και σαν να μην έφτανε η στάση πληρωμών, για να αυξήσει τα έσοδά του το κράτος-μπαταχτσής άρπαξε κι από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων 178 εκατομμύρια ευρώ. Στραγγίζουν την οικονομία και περιμένουν ανάπτυξη; Ο καθένας μας εάν σταματήσει να πληρώνει τις υποχρεώσεις του θα έχει πλεόνασμα αλλά δεν θα καυχιέται γι’ αυτό κιόλας.

Το σημαντικότερο είναι ότι η κυβέρνηση Τσίπρα όλα αυτά δεν τα κάνει για να εξοφλήσει τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας μας και να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Η βασική της επιδίωξη είναι η χρηματοδότηση ενός νέου μεγάλου σκανδάλου διασπάθισης των χρημάτων των άλλων (δηλαδή των φορολογουμένων), να χρηματοδοτήσει τα συλλογικά ρουσφέτια των επαναπροσλήψεων κομματικών πελατών τους, δηλαδή των ελάχιστων απολύτως δικαιολογημένα απολυμένων δημοσίων υπαλλήλων. Γιατί για τους ανοργάνωτους σε κόμματα και συντεχνίες άνεργους του ιδιωτικού τομέα κανένας από την κυβέρνηση δεν ενδιαφέρεται. Έφθασαν μάλιστα στο σημείο να παρακάμπτουν και το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και να νομοθετούν με κόστος «που κατεβάζει η κούτρα τους», κατά το κοινώς λεγόμενο, αλλά που ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Έτσι, για παράδειγμα, στο σχέδιο νόμου που τιτλοφορείται «Εκδημοκρατισμός της διοίκησης - καταπολέμηση γραφειοκρατίας και ηλεκτρονική διακυβέρνηση - αποκατάσταση αδικιών και άλλες διατάξεις» –είπαμε το ΣΥΡΙΖΑspeak εννοεί τα αντίθετα από όσα πομπωδώς διακηρύσσει– το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους με την από 6.4.2015 έκθεσή του δεν τους χαρίζεται και τους αδειάζει επισημαίνοντας επί λέξει: «Ειδικά όσον αφορά στην εφαρμογή των διατάξεων του Κεφαλαίου 4 για την επαναφορά προσωπικού στην υπηρεσία, το εκτιμώμενο κόστος θα ανέλθει στο ποσό των 72.000.000 ευρώ περίπου ετησίως, σύμφωνα με το επισπεύδον Υπουργείο». Στο προηγούμενο ρουσφετολογικό νομοσχέδιο που τιτλοφόρησαν για να ξεγελάσουν τους αφελείς «Για την καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης», ενώ το επισπεύδον Υπουργείο εκτίμησε το κόστος μόλις στα 200 εκατ. Ευρώ, το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους το υπολόγισε υπερδιπλάσιο.

Αυτά τα λεφτά δυστυχώς δεν φυτρώνουν στις φιστικιές της Αίγινας, όπου ο πρωθυπουργός και ο υπουργός Οικονομικών περνούν τις διακοπές τους. Είναι ο κόπος και ο ιδρώτας των θυμάτων της κυβερνητικής θηριωδίας, δηλαδή της Ελλάδας που ακόμη –για πόσο δεν ξέρω– παράγει, των παραγωγών των φόρων, των ιδιωτικών υπαλλήλων, των ελεύθερων επαγγελματιών και των επιχειρήσεων. Κι αυτοί αργά ή γρήγορα θα αντιδράσουν.

* Δημοσιεύθηκε στις 22/4/2015 στον ιστότοπο http://www.capital.gr/News.asp?id=2285037

Στην Παιδεία βιώνουμε ήδη το Grexit*

Το πολυνομοσχέδιο που πρόσφατα έδωσε στη δημοσιότητα το Υπουργείο Παιδείας σηματοδοτεί μια σημαντική οπισθοχώρηση από τα λίγα δειλά βήματα προόδου που είχαν σημειωθεί τα προηγούμενα χρόνια και τα οποία επιχειρούσαν να συνδέσουν το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα με τα διεθνώς ισχύοντα. Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις η χώρα εισέρχεται σε μια πορεία εκπαιδευτικού απομονωτισμού από τις διεθνείς εκπαιδευτικές εξελίξεις, ο οποίος αναμένεται να έχει μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα τραγικές συνέπειες για την ελληνική νεολαία.

Σε μια εποχή που όλες οι χώρες αναγνωρίζουν το εκπαιδευτικό τους σύστημα ως τον βασικό μοχλό δημιουργίας, ανάπτυξης και σχηματισμού ανθρώπινου κεφαλαίου, η συγκυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ υιοθετεί αποτυχημένες συνταγές του παρελθόντος ξεπληρώνοντας γραμμάτια στο παρασιτικό και πελατειακό σύστημα που την έφερε στην εξουσία. Έτσι, χωρίς καμιά διαβούλευση:

● Καταργεί το σύστημα αξιολόγησης των σχολείων και των εκπαιδευτικών όταν σήμερα δεν υπάρχει ούτε μία προηγμένη χώρα στον κόσμο χωρίς τέτοιο σύστημα.[i] Μάλιστα βασικό κριτήριο για την επιλογή των νέων περιφερειακών διευθυντών εκπαίδευσης τους οποίους διόρισε προ ημερών η κυβέρνηση, επιλέγοντας από την πλούσια δεξαμενή των επαγγελματιών συνδικαλιστών, αποτέλεσαν τα «πιστοποιητικά αντίστασης» στις προσπάθειες εισαγωγής συστημάτων αξιολόγησης τα προηγούμενα χρόνια. Η επιλογή αυτή αγνοεί επιδεικτικά την ανάγκη για διασφάλιση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης.

● Καταργεί την τράπεζα θεμάτων στο Λύκειο, τοποθετώντας έτσι τη χώρα μας στη μικρή εκείνη μειονότητα των χωρών που ακόμα δεν έχουν εθνικό μηχανισμό εξετάσεων εκτός από τις εισαγωγικές εξετάσεις στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα.[ii] Με την κατάργηση αυτή πλέον εκλείπει ο μοναδικός βασικός μηχανισμός ελέγχου κάλυψης της ύλης των μαθημάτων σε όλα τα σχολεία της επικράτειας, προς μεγάλη ικανοποίηση των καταληψιών, των «κοπανατζήδων» και των «λουφαδόρων» καθηγητών.

● Επαναφέρει τη συμμετοχή των φοιτητών στις διαδικασίες εκλογής όλων των ακαδημαϊκών οργάνων, κάτι που με το ποσοστό που προτείνεται (70%) δεν ισχύει πλέον σε κανένα άλλο σύστημα ανώτατης εκπαίδευσης πουθενά στην υφήλιο.[iii]

● Επεκτείνει την κομματική συναλλαγή και στον χώρο του σχολείου αφού πλέον οι διευθυντές των σχολικών μονάδων θα εκλέγονται από τους υφισταμένους τους. Έτσι, στις περισσότερες περιπτώσεις θα εκλέγονται διευθυντές εκείνοι που υπόσχονται ή απλώς υπονοούν ένα χαλαρό εργασιακό πλαίσιο ή εκείνοι οι οποίοι απλώς φέρουν το χρίσμα του εκλεκτού του «κόμματος». Δεν ενδιαφέρει το Υπουργείο Παιδείας το πώς θα αντιμετωπίζει ο νέος διευθυντής αυτούς που τον ψήφισαν και αυτούς που τον καταψήφισαν;

● Πολύ περισσότερο δε που εν συνεχεία οι εκλεγμένοι διευθυντές θα ψηφίζουν για τον διευθυντή εκπαίδευσης της περιφέρειάς τους. Έτσι ο κύκλος της συναλλαγής θα ολοκληρώνεται: Ο διευθυντής εκπαίδευσης της περιφέρειας θα κάνει ρουσφέτια στους εκπαιδευτικούς για να ψηφίσουν τον εκλεκτό τους διευθυντή που μετά θα ψηφίζει τους ίδιους. Η φαιοκόκκινη κυβέρνηση Τσίπρα δημιουργεί ένα καφκικό κάθετο σύστημα αδυσώπητης συναλλαγής που δεν το συναντά κανείς πουθενά στον κόσμο.[iv] Μοναδικό ιστορικό προηγούμενο η Πορτογαλία την εποχή της «Επανάστασης των Γαριφάλων», όπου εφαρμόστηκε από την τότε επαναστατική κυβέρνηση παρόμοιο σύστημα, το οποίο απέτυχε παταγωδώς και εγκαταλείφθηκε από την ίδια κακήν-κακώς.

● Καταργεί τις ρυθμίσεις για το άσυλο, καθιστώντας ξανά το ελληνικό πανεπιστήμιο κέντρο απόλυτης ανομίας και παραβατικότητας. Δεν υπάρχει προηγούμενο πανεπιστημίου στον πολιτισμένο κόσμο που το κεντρικό του κτίριο να καταλαμβάνεται επί τρεις εβδομάδες από μια ομάδα 14 ατόμων και κυβερνητικοί βουλευτές να θεωρούν ως «κατάλυση του ασύλου» την αποκατάσταση της νομιμότητας. Κάποιοι θεωρούν ότι οι θαυμαστές του Παλαιοκώστα, του Κουφοντίνα και του Ξηρού δικαιούνται άσυλο στους χώρους που οι φορολογούμενοι πληρώνουν για να σπουδάζουν τα παιδιά τους.

● Τέλος, καταργεί ουσιαστικά και τυπικά τα πρότυπα σχολεία, ζήτημα για το οποίο είχαμε ασχοληθεί σε προηγούμενο άρθρο μας.[v]

Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι δυστυχώς η παιδεία έχει γίνει προνομιακός χώρος επίδειξης «αριστεροσύνης του τίποτα», η οποία εφαρμόζει καταδικασμένες συνταγές του παρελθόντος, επαναφέροντας το εκπαιδευτικό μας σύστημα σε καταστάσεις από τις οποίες με μεγάλο κόπο απαλλαχθήκαμε μερικώς τα τελευταία χρόνια. Το χειρότερο όμως είναι πως σταδιακά το ήδη προβληματικό εκπαιδευτικό μας σύστημα αποκλίνει όλο και περισσότερο από τα στάνταρντ των προηγμένων εκπαιδευτικών συστημάτων του κόσμου. Έτσι οι νέοι Έλληνες θα χάνουν ολοένα και περισσότερο έδαφος στον παγκοσμιοποιημένο πλέον ανταγωνισμό.

Στην παιδεία η χώρα βιώνει ήδη ένα Grexit, το οποίο ίσως είναι για τη χώρα περισσότερο οδυνηρό και επώδυνο σε βάθος χρόνου από το επαπειλούμενο Grexit της οικονομίας. Μήπως πρέπει να εγκαταλείψουμε τη θαλπωρή του καναπέ μας και να αντισταθούμε σε μια τέτοια εφιαλτική προοπτική;

* Δημοσιεύθηκε στην έντυπη έκδοση της Καθημερινής της 23ης Απριλίου 2015 http://www.kathimerini.gr/812429/opinion/epikairothta/politikh/sthn-paideia-viwnoyme-hdh-to-grexit

---

[i] http://goo.gl/hO7P5Y

[ii] http://goo.gl/dWJgxu

[iii] http://goo.gl/i66TIM

[iv] http://goo.gl/Jednf9

[v] http://goo.gl/gn3W9S